ପାପ ଚିନ୍ତା ମନୁ ଯାଇନି ଏବେ ପାପର କଳସୀ ଭରିନି ଏବେ ପୂଣ୍ୟର ସରସୀ ମିଳିବ କାହୁଁ ପଙ୍କୁ ନ ବାହାରି ପଙ୍କଜ କାହୁଁ …!! 1 ପୁଣ୍ୟ କାଣିଚାଏ କରିନି କେବେ ପୁଣ୍ୟତୋୟା ଗଙ୍ଗା ଯାଇନି କେବେ ପୁଣ୍ୟ ନ ଦେଖୁଛି କେବେ ସପନେ ପୁଣ୍ୟ କି ମିଳିବ ଏ ପାପୀ ମନେ….!!2 ପାପ ଭାର ଯେବେ ପ୍ରବଳ ହେବ ପାପ ତାପ ଜଗା ସବୁ ଦେଖିବ ପାପ ନ କରିବା ସମୟ ଦେବ ପାପ …
ସ୍ୱରାଜ୍ୟ କି ମିଳିଛି ସତେ ? କାହିଁ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ କାହିଁ ରାମରାଜ୍ୟ? କେବଳ ଉଡ଼ୁଛି ଧ୍ଵଜା ଉନ୍ମକ୍ତ ଆକାଶ ବକ୍ଷେ ଲକ୍ଷେ ସ୍ୱପ୍ନ ସାଥେ ଏବେ ବି ସଜଳ ନୟନେ ସମୟ ଆଉ ନାୟକକୁ ପ୍ରତୀକ୍ଷା ! ଯିଏ ଗଲା ପିଟି ପିଟି ପିଠିରେ ଲୌହ ହଣ୍ଟର ଆଉ କାହା ହାତେ ଧରେଇ ଦେଲା ପିଟିବାକୁ ନାଲି ହଣ୍ଟର ! ଆମେ ତ ସେବେ ବି ପାତି ଥିଲୁ ପିଠି ଆଉ ଆଜି ବି — ସେବେବି …
ରାତି ୧୨ଟା ପରେ ପତ୍ନୀ ମତେ ନିଦରୁ ଉଠାଇ କହିଲେ, “WhatsApp ଟିକେ ଚେକ୍ କର, ମେସେଜ୍ ଗୋଟେ ପଠାଇଛି ମୁହିଁ ” କହିଲି, କାହିଁ ଏତେ ରଙ୍ଗ ହେଉଛ ଯାହା କହିବାର ଅଛି, ଡ଼ାଇରେକ୍ଟ ନ କହି, କିଆଁ WhatsAppରେ ମେସେଜ କରୁଛ ।। ଏତେବି ଆଉ ମଡନ୍ ହୁଅ ନାହିଁ ଆରେ, ସିଧାସଳଖ କଥା ହେଇ ପାରୁନ, ପାଖରେ ବି ଥାଇ ହଉ , ଠିକ୍ ଅଛି, ଏବେ ନାହିଁ କାଲି ସକାଳେ ମେସେଜଟିକୁ …
ବିଷକନ୍ୟା ମାନେ ଏବେ ବିଷର ବଳୟ ଭିତରେ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ ବିଷରୁ ଆରମ୍ଭ ବିଷରୁ ବି ଶେଷ।। ନିଜେ ପରଖୁଛି ହଳାହଳର ସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ସନ୍ଦିହାନ ପ୍ରକୃତି ପ୍ରକୋପ ଉପରେ ଦନ୍ତାଘାତର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ।। କେତେ କେତେ ଉପଚାର ଯୋଗାଡି ରଖିଛି ଏ ମଣିଷ…!! ଏଠି ସେଠି ସବୁଠି ବିଷକନ୍ୟା ମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ରାସ୍ତା ସାରା ବିଛେଇଛନ୍ତି ଜାଲ କେହି ନା କେହି ହାବୁଡ଼ରେ ପଡେ ପରେ ମୁଣ୍ଡ କୋଡେ ବିଷ ରପ୍ରଭାବ କଟିବା ଏତେ ସହଜ ନୁହେଁ..!! ବୟସ …
ତୁମର ଓଜନ କେତେ ? ସାମାନ୍ୟ ଭ୍ରୁକୁଞ୍ଚନ କରି, ଆଖିଦ୍ୱୟକୁ ଯଥାସମ୍ଭବ ମୁଦିବାର ପ୍ରୟାସ କରି, ଟିକିଏ ଆସ୍ଫାଳନର ସହ ଉତ୍ତର ଆସେ, “ପୃଥିବୀ ଭିତରେ ଏତିକି, କବାଟ ବାହାରେ ସେତିକି ପୁଣି ବିଶେଷ କରି ଚନ୍ଦ୍ରର ପାହାଚ ଉପରେ କେତିକି !” ବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଏ ପୃଥିବୀ ଶୂନ ଓ ଦଶମିକ ମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନ ଦେଖାଇବାରେ । କେତେ ସୂତ୍ର ବ୍ୟାପିଯାନ୍ତି ସର୍ବତ୍ର କେତେ ଉପପାଦ୍ୟ ସାଜିଯାନ୍ତି ବାଦ୍ୟ କେତେ ନିୟମର ଆଉ …
ମୁଣ୍ଡ ଝାଳ ତୁଣ୍ଡେ ମାରି କଷ୍ଟ ନିଏ ସେ ସବୁ ସହି ପରିବାର ବୋଝ ନିଏ ସହି ସେ ଯେ ଶ୍ରମିକ ଭାଇ l ଦିନ ସାରା ଖଟି ଦିଏ ଭେଟି ପୁଅ ଝିଅ ପତ୍ନୀକୁ ସବୁ ବିଘ୍ନ ନିଏ ମଥା ଘେନି ହସାଏ ମାଁ ବାପକୁ l ଆମେ ପାଉ ଯେ ତାଙ୍କରି ପାଇଁ କେତେ ଖୁସି ଆନନ୍ଦ ନ କରେ ଖାତିର ଖରା ବର୍ଷା ନ ଥାଏ ପାଖେ ଛନ୍ଦ ll ସୃଷ୍ଟି ବଞ୍ଚିଛି …
ସମସ୍ତଙ୍କର କାହାଣୀ ପସନ୍ଦ କେବେ ରାଜା ରାଣୀଙ୍କ କାହାଣୀ ତ କେବେ ବାଘ ମାମୁଁ ର କାହାଣୀ ନହେଲେ ରଜା ପୁଅ ଆଉ କାଠୁରିଆ ଝିଅର କାହାଣୀ !! ଏମିତି କେତେ କାହାଣୀ ଶୁଣେଇଥିଲା ଜେଜେ ମା କିନ୍ତୁ ଆଜିର ସମାଜ ଗଢି ଦଉଛି ଅନେକ କାହାଣୀ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ , ଆଉ ସେ କାହାଣୀର କେ ନାୟକ ତ କେ ନାୟିକା ନହେଲେ କେବେ କେବେ ଆସିଯାଏ ଖଳନାୟକ କି ଖଳନାୟିକା !! ସେଇଠୁ …
ଆଜି ମୁଁ ବଞ୍ଚିଚି ତୁମ ପାଇଁ ମଶାଣି ତଳେ ପାଉଁଶ ହୋଇ କୁହୁଳିବା ପାଇଁ କିଏ ହଜେ କିଏ ଖୋଜେ ଜାଣି ଜାଣି ନିଜକୁ ହଜେଇ ପୁଣି ହଜେଇବା ପାଇଁ କେବଳ ତୁମରି ପାଇଁ । ଯେବେ ବାଜେ ତୁମ ସାହାନାଇ ଶାରଦ ଆକାଶେ ତାରା ଆଉ ଜହ୍ନିଫୁଲ ଫୁଟେ ନାଇଁ ଇତିହାସ ଆଜି ନୀରବ ପାଲଟେ ଦଗ୍ଧୀଭୂତ ହୋଇ ଲହୁଟିଏ ଛାତିତଳେ ଲୁହ ହେଇ ବହିଯାଏ କେବଳ ତୁମରି ପାଇଁ । ଅରୁନ୍ଧତି ତାରାର ଆଲୁଏ …
ଉତ୍କଳ ଗୌରବ ହେ ମଧୁସୂଦନ ଓଡ଼ିଆ ଜାତିର ମାନ କୋଟି ଓଡ଼ିଆର ମଉଡମଣୀ ହେ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ସ୍ୱାଭିମାନ ll ହେ ଦିଗଦର୍ଶକ ଜାତି କର୍ଣ୍ଣ ଧାର ଉତ୍କଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିନ୍ଧାଣି ଯୁଗେ ଯୁଗେ ତବ ତ୍ୟାଗ ଉକ୍ତିମାନ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଧରଣୀ ll ରଖିବାକୁ ଏହି ଜାତିର ଗୌରବ ବିପ୍ଲବେ ଦେଲ ଆହ୍ୱାନ ଜାତି ପ୍ରାଣଧନ ଉତ୍କଳର ଛବି ତୁମେ ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ ସନ୍ତାନ ll ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଓଡିଶା ପ୍ରଦେଶ ଗଠନେ ଗଢି ବହୁ ସମ୍ମିଳନୀ ନିଜ ପ୍ରାଣ …
ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ସ୍ନେହ ବୁଣିଦେବି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମାଟିରେ , ଶରଧାର ମାଟି ଫଟେଇ କରୁଣାର ବୀଜ ଫୁଟିବ ଧିରେ ଧିରେ କୋଇଲିର କୁହୁ କୁହୁ ତାନେ ଉଷାର ମଖ ମଲ୍ଲି ଶୃଙ୍ଗାର ଝଲସି ଉଠିବ ଧରା ଝରା ଶେଫାଳି ବି ଝାଡ଼ି ଝୁଡ଼ି ଉଠୁଥିବ ମଉଳା ଶେଯରେ ! ସରମି ସୁରୁଜ ଓଢ଼ଣା ଫିଟେଇ ଚାହୁଁଥିବ କଣେଇ କଣେଇ ଅନୁକମ୍ପାର ମକରନ୍ଦ ଝରୁଥିବ ଧିରେ ଧିରେ ଶୁଖିଲା ଡାଳ କଅଁଳୁଥିବ ମଳୟ ବାଆ ବୋହୁଥିବ ମଙ୍ଗଳ ସାହାନାଇଁ ବାଜୁଥିବ …
