ମନୁଆ ଅଳିଆ ବାଲା

ଆଜି ର କାହାଣୀ ମନୁଆ ଉପରେ |

ଯଦୁପୁର  ବୋଲି ଗୋଟେ ଛୋଟ  ଗାଁ ଟିଏ |ସେହି ଗାଁ ରେ ମନୁଆ  ବୋଲି ଜଣେ ଲୋକ ଥିଲା |ମନୁଆ  ସେଇ ଗ୍ରାମରେ ଅଳିଆ ସବୁଦିନ  ନିଏ |ଚାକିରୀ  ସ୍ଥାୟୀ ନଥିବାରୁ  ମନୁଆ  ସବୁବେଳେ ମନ  ଦୁଃଖ କରେ |ପଇସା  ମଧ୍ୟ କମ ମିଳେ | ମନୁଆ  ପ୍ରତିଦିନ ଗାଁ ଗାଁ ବୁଲି ଅଳିଆ ଡବା ରୁ ଅଳିଆ ନେଇ  ତା ଗାଡ଼ିରେ ଯାଏ|ଅଳିଆ କୁ ଗାଁ ମୁଣ୍ଡ ରେ ଥିବା  ଗୋଟେ ଜମି ରେ ନେଇ ମନୁଆ  ଫିଙ୍ଗି ଦିଏ |ଅଳିଆ ଶୁଖି ଗଲା ପରେ  ତାକୁ ସିଏ ଜାଳି ଦିଏ |

ମନୁଆ  ର କାମ ଦେଖି  ସରକାର  ତାହାର ଚାକିରୀ  କୁ ସ୍ଥାୟୀ କରାଇ ଦେଲେ |ମନୁଆ  ମନ  ବହୁତ  ଖୁସି ଥିଲା  ସେଦିନ |ଚାକିରୀ  ସ୍ଥାୟୀ ସାଙ୍ଗକୁ ଦରମା  ବି ବଢିଗଲା |

ସେଦିନ ମନୁଆ  ଶୋଇଥାଏ |ମନୁଆ  ସ୍ତ୍ରୀ ଆସି ଡାକୁଥାଏ |

ହଇହୋ….!  ଏତେ ସମୟ  ହେଲାଣି କଣ ଆଜି ତୁମେ କାମ କୁ ଯିବନି ? ଖରା  ବହୁତ  ହେଉଛି |

ମନୁଆ  ଉଠି  କହିଲା  କାହିଁକି ସକାଳୁ ସକାଳୁ  ମୋ ନିଦ ତୁମେ ଭାଙ୍ଗୁଛ|ମୁଁ କାମ କୁ ଯାଇ ପାରିବିନି |ଏତେଦିନ ପରେ  ମୋର ସ୍ବପ୍ନ ସାକାର ହେଲା |ମୁଁ ଏବେ ଦୁଇଦିନ ଆରାମ କରିବି |ତାପରେ ଯିବି ଅଳିଆ ଉଠାଇ ବାକୁ |ଅଳିଆ ଉଠାଇବା  ବହୁତ  କଷ୍ଟ କାମ |

ତୁମେ କଣ  ଭାବୁଛ ଏ କାମ କଣ  ଏତେ ସହଜ | ଯିଏ ନାହିଁ ସିଏ କରିପାରିବ |

ଏକଥା  ଶୁଣି ମନୁଆ  ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା  ତାହାଲେ ତୁମକୁ ସରକାରୀ ଚାକିରୀ ରୁ ବାହାର କରିଦେବେ |

ମନୁଆ  ସ୍ତ୍ରୀ କଥାରେ  ଠୋ  ଠୋ  ହୋଇ ହସୁଥାଏ |ତୁମେ ସତରେ   ଅପାଠୁଆ |ସରକାରୀ  ଚାକିରୀ ରୁ କାଢ଼ିବା  ବହୁତ  କଷ୍ଟକର |ଏ ଯୋଉ ଫାଲତୁ ଲୋକ ମାନଙ୍କର  ଅଳିଆ କଣ  ମୁଁ ଠିକା  ନେଇଛି  ଉଠେଇବି ବୋଲି |

ମୁଁ ଆଉ କିଛି ସମୟ  ଶୋଇବି |ତୁ ଯା ମୋତେ ଏଠି  ନିଦରେ  ବାଧା  ସୃଷ୍ଟି କରେନି |

ମନୁଆ  ସ୍ତ୍ରୀ ସେଠାରୁ ପଳାଇଗଲା |
ଦୁଇ ଦିନ ପରେ  ମନୁଆ  ଅଳିଆ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଗ୍ରାମ କୁ ଗଲା |ଜଣେ  ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକ ଛିଡା ହୋଇଥାଏ |ମନୁଆ  କୁ ଦେଖି  କହିଲେ  କଣ  ମନୁଆ  ଦୁଇ ଦିନ ହେବ ଅଳିଆ ଉଠେଇବା ପାଇଁ ଆସିନାହିଁ |ଜାଣିଛ  ଏତେ ଗନ୍ଧ ହେଉଛି ଅଳିଆ ସବୁ ପଚିକି |

ମନୁଆ  ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକଟିକୁ କହିଲା  ଅଳିଆ ଏମିତି ରଖିଲେ  ଗନ୍ଧ  ହେବେନି କଣ ବାସିବ |ମୁଁ ଏଥର  ଦୁଇଦିନ ରେ ଥରେ  ଆସିବି ଅଳିଆ ନେବା ପାଇଁ |ତୁମେ ଏତେ ଜୋରରେ  କହୁଛ  ଯଦି  ବେଶି କହିବ  ଏମିତି ଅଳିଆ ତୁମ ଦାଣ୍ଡରେ ପଡ଼ିଥିବ  ମୁଁ ବିଲକୁଲ ବି ନେବାକୁ ଆସିବିନି |ହୁଁ…କଣ  ନାଁ କଲେକ୍ଟର ଭଳି  କଥା  କହୁଛି  ମୋ ସହିତ  ସକାଳୁ  ସକାଳୁ |

ଏଥର  ମନୁଆ  ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା  ଜମିରେ  ଅଳିଆ ନ ଫିଙ୍ଗି ଏଣେ ତେଣେ ଫିଙ୍ଗିଲା |ଅଳିଆ ସବୁକୁ ଜାଳି ଦେବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭୁଲି ଗଲା |

ଅଳିଆ ଗନ୍ଧରେ ଲୋକମାନେ ଯାଇ ଆସି ପାରିଲେନି |ଯେଉଁ ମାନେ ସେ ରାସ୍ତା ଦେଇ ଯାଉଥିଲେ  ନାକରେ ହାତ ଦେଉଥିଲେ |ଏମିତିକି ମନୁଆ  ଗାଡ଼ିରେ ଅଳିଆ ନେବା ବେଳେ କିଛି  ଅଳିଆ ମଧ୍ୟ ରାସ୍ତାରେ ପଡୁଥିଲା |ହେଲେ ମନୁଆ  କୁ କିଛି  ଫରକ  ପଡୁ ନଥିଲା |

ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ବ୍ୟାଗ ରେ ଅଳିଆ ପଡିଥିବାର  ଦେଖି  କିଛି  ଗାଈ  ଆସି ସେଠାରେ  ଖାଉଥିଲେ |ଏତିକି ବେଳେ ଗୋଟେ ଗାଈ  ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ବ୍ୟାଗ କୁ ଖାଇଦେଇଥାଏ ଏବଂ ବହୁତ  ଜୋରରେ ବୋବାଉଥିଲା |ପାଖରେ  ସନିଆ  ଖେଳୁଥିଲା |ସନିଆ  ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲା ଗାଈ  ଟି ପ୍ଲାଷ୍ଟକ ବ୍ୟାଗ ଅଳିଆ ରୁ ଖାଇଦେଇଛି |

ସନିଆ  ଯାଇଁ ମନୁଆ  କୁ କହିଲା  ଅଙ୍କଲ ତୁମେ ଯେଉଁ   ଏସବୁ  କରୁଛ  କଣ  ଠିକ  କରୁଛ |?ଅଳିଆ ଏଣେ ତେଣେ ପକାଉଛ |ଯାହାଦ୍ୱାରା ବହୁତ  ଗନ୍ଧ  ହେଉଛି |ଆମେ ସେ ପଡିଆରେ ଖେଳି ବି ପାରୁନୁ |ଆଜି ଗୋଟେ ଗାଈ  ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ଖାଇ  ବହୁତ  ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲା |ମୁଁ ତାକୁ ରକ୍ଷା କଲି |

ତୁ ମୋତେ କଣ  ଏମିତି କହୁଛୁ |ତୁ ଗୋଟେ ଛୋଟ ପିଲା ମୋତେ କହୁଛୁ  ମୁଁ ଭୁଲ କାମ କରୁଛି |ତୁ ବୋଧେ ଜାଣିନୁ ମୁଁ ସରକାରୀ ଚାକିରୀ କରୁଛି |ତୁ ତ ଜଣେ  ଦିନ ମଜୁରିଆ ର ପୁଅ |ତୁ କଣ  ବୁଝିବୁ  ସରକାରୀ ଚାକିରୀ କଣ |ଯା ଯା ମୋ ରାସ୍ତାରୁ ହଟି ଯା |

ସନିଆ  ରାଗିଗଲା  ଏବଂ ଭାବିଲା  ମନୁଆ  ଅଙ୍କଲ କୁ ଗୋଟେ ପାନେ ଦେବ |କିଛିଦିନ  ପରେ  ପଞ୍ଚାୟତ ଅଫିସର ମନୁଆ  କୁ ଡାକି କହିଲେ  ମନୁଆ  ତୁ ତ ଟ୍ରଲି ରେ ଅଳିଆ ନେବା ଆଣିବା କରୁଛୁ |ଏବେ ସରକାର  ସବୁ  ଗାଁ ପାଇଁ ଅଳିଆ ଗାଡି ଦେଉଛନ୍ତି |ସେଥିରେ ତୋତେ ନିଜକୁ କିଛି କରିବାକୁ ପଡ଼ିବନି |ଅଳିଆ ଗାଡି ରେ ପଛ ପଟେ ଗୋଟେ ଅଟୋମାଟିକ ଯନ୍ତ୍ର ଲଗାଯାଇଛି |ସିଏ ଅଳିଆ ଉଠାଇ ଦେବ |ହେଲେ ତୋତେ ଗାଡ଼ିରେ ଥିବା  ସ୍ବିଚ କୁ ଭଲରେ  ପ୍ରେସ କରିବାକୁ ହେବ |ତୁ ଚଳେଇବା ଜାଣୁ |

ହଁ ସାର…! ଏଇ ଗୋଟେ କଥା  ମୁଁ ସବୁ  ଜାଣେ ଚଲେଇବା |

ମନୁଆ  କିନ୍ତୁ ଜାଣି ନଥିଲା |କାଳେ ତା ଚାକିରୀ ଚାଲିଯିବ  ଡରରେ  ହଁ କହିଲା |

ତା ପରଦିନ  ସେଇ ଗାଡି ରେ ଅଳିଆ ନେବା ପାଇଁ ଯେତେବେଳେ ଆସିଲା |ଗାଡି ରେ ଥିବା  ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଳିଆ ଉଠୁଥିବା ବେଳେ ଭୁଲରେ  ମନୁଆ  ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ବିଚ ପ୍ରେସ କରିଦିଏ |ଫଳରେ ଅଳିଆ ସବୁ  ତଳେ ପଡ଼ିଯାଏ |

ସେଠାରେ  ଥିବା  ଲୋକଙ୍କ ଘର  ଆଗରେ ଅଳିଆ ପଡ଼ିବାର  ଦେଖି ଲୋକମାନେ ମନୁଆ  ଉପରେ  ରାଗିଯାଆନ୍ତି |ମନୁଆ  ସେମାନଙ୍କୁ କୁହେ ମୁଁ ଏ ଅଳିଆ ସବୁ ଉଠେଇ  ଦେଉଛି |
ସନିଆ  ତ ମନୁଆ  ଉପରେ ରାଗିଥିଲା ଦିନେ ମନୁଆ ରାତିରେ ଶୋଇବା ବେଳେ ସନିଆ  ଆସି ତା ଗାଡି କୁ ନେଇଗଲା |

ସନିଆ  ମନୁଆ  ଗାଡ଼ିରେ   ଗାଁ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ଘର  ଆଗରୁ  ଉଠାଇ ଆଣି ମନୁଆ  ଘର  ଆଗରେ ରଖିଦେଲା |ପରେ  ଘର  ବାହାରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ମାନେ ଖଟିଆ  ପକାଇ ଥିଲେ ସେସବୁ ମଧ୍ୟ ଟେକିକି ଆଣି ମନୁଆ ଘର ଆଗରେ ପକାଇଦେଲା |

ଯେତେବେଳେ ସକାଳ ହେଲା ଲୋକମାନେ ଦେଖିଲେ ସେମାନଙ୍କର ସବୁ ଜିନିଷ ମନୁଆ  ଘର  ଆଗରେ  ଲୋକମାନେ ମନୁଆ କୁ ଗାଳିଦେଲେ |ଏତିକି ବେଳେ ସନିଆ କହିଲା ମନୁଆ କୁ ଗାଡି ଚଲେଇବା  ଆସେ ନାହିଁ |ମୁଁ ନିଜ ଆଖିରେ ଦେଖିଛି  ସେଦିନ ମୁଁ ଏମିତି କହିବାରୁ ସବୁ ଜିନିଷ ସିଏ ଆଣି ଏଠାରେ ପକେଇଦେଇଛି |

ସବୁ ଲୋକମାନେ ରାଗିକି ମନୁଆ କୁ ବାଡେ଼ଇଲେ |ଏକଥା  ଗ୍ରାମ ପଞ୍ଚାୟତ  ଅଫିସ ରେ ଥିବା  ବାବୁ ଙ୍କ ପାଖରେ ପଡିଲା |ମନୁଆ  କୁ ଡାକି ବାବୁ କହିଲେ  ଆଜି ଠୁ  ତୋର ଆଉ ସରକାରୀ ଚାକିରୀ ନାହିଁ |ତୁ ତୋ  ରିକ୍ସା ରେ ଯେମିତି ଅସ୍ଥାୟୀ କାମ ଆଗରୁ କରୁଥିଲୁ ଠିକ ଏବେ ଠୁ ସେମିତି କରିବୁ |

ଯଦି କାମ ଭଲ କରୁ ତାହାଲେ ମୁଁ ଭାବିବି  ତୋତେ ସ୍ଥାୟୀ ଚାକିରି  ଦେବା ପାଇଁ |ମନୁଆ  ତା ପରଠୁ  ଠିକ୍  କାମ କଲା |

ଗର୍ବ ମଣିଷ କୁ ଛାରଖାର  କରିଦିଏ |

… ସମାପ୍ତ…